Tryptyk życia

sie 21, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Tryptyk życia
Laura Barnett, Wersje nas samych, przeł. Anna Krochmal, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2016. Cambridge. Rok 1958. Na wyboistej ścieżce krzyżują się losy dwóch osób: jadącej na rowerze dziewczyny i idącego z książką pod pachą chłopaka. W ten sposób zaczyna się ta historia, a raczej: historie. Tylko od tych dwojga zależy bowiem, jak potoczą się dalsze wydarzenia. Jedno słowo lub jeden gest mogą spowodować zupełnie inny obrót wypadków, a od wyboistej ścieżki, na której po raz pierwszy się spotkają, zależą kolejne wersje ich biografii. Pragnieniem Evy, studentki anglistyki, jest pisanie, wyrażanie myśli i emocji za pomocą pióra. Jim, student prawa o artystycznej duszy, chce malować, kilkoma pociągnięciami pędzla uchwycić całe piękno świata....

Kornwalijska opowieść

sie 15, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Kornwalijska opowieść
Winston Graham, Ross Poldark, przeł. Tomasz Wyżyński, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2016. Ross Poldark to jedyny syn i dziedzic majątku w Namparze. Podczas ucieczki przed sądem, gdzie grozi mu proces o udział w przemycie rumu, trafia w sam środek amerykańskiej wojny o niepodległość. Jako żołnierz Królestwa Wielkiej Brytanii spędza na kontynencie ponad dwa lata, a kiedy wreszcie kończy służbę, okazuje się, że nie bardzo ma do czego wracać. Ojciec nie żyje, dwór jest mocno zaniedbany i poza nim oraz leżącą odłogiem ziemią nie ma właściwie czego dziedziczyć, zaś dziewczyna, która miała na niego czekać, bierze ślub z jego kuzynem. Młody Poldark to jednak nie dawny młokos, lecz twardy i zahartowany w boju mężczyzna. Zaciska zęby i stara się...

Laurka dla teatru

sie 10, 2016 Opublikowano w: Literatura polska, Recenzje   Czytaj dalej
Laurka dla teatru
Krystyna Feldman, Światła, które nie gasną, Teatr Nowy im. Tadeusza Łomnickiego / Wydawnictwo Miejskie Posnania, Poznań 2016. Krystyna Feldman miała ambicje literackie. Niestety, jej talent pisarski nie był równie wyjątkowy jak ten aktorski. Na szczęście artystka miała również świadomość swoich ograniczeń, dzięki czemu dziś pamiętamy ją jako wybitną odtwórczynię wielu ról drugoplanowych oraz wspaniałego Nikifora. Gdyby jednak życie potoczyło się inaczej, prawdopodobnie omawianej powieści nie traktowalibyśmy w kategoriach miłej ciekawostki, lecz nieudanego romansu z wielkomiejskim życiem w tle. Może bardziej pasowałoby tu określenie – teatralnym życiem w tle. Wszystko przecież zaczyna się od próby generalnej, kiedy to jedna ze statystek obserwuje...

Obrazem opowiedziane

Obrazem opowiedziane
Maria Poprzęcka, Na oko, słowo/obraz terytoria, Gdańsk-Warszawa 2015. W społeczeństwach współczesnych podstawowym, by nie powiedzieć: faworyzowanym zmysłem bez wątpienia pozostaje zmysł wzroku. Żyjemy w świecie zdominowanym przez komunikację i kulturę wizualną. Zdaniem niektórych badaczy mamy wręcz do czynienia z dokonującym się obecnie zwrotem obrazowym czy też piktorialnym, na który muszą reagować również historycy sztuki. Odpowiedzią na tę dominującą w dyskursie humanistycznym tendencję jest książka Marii Poprzęckiej Na oko – zbiór esejów, których sprawcą, jak pisze sama autorka, jest tytułowe oko. W kolejnych esejach towarzyszymy Poprzęckiej w jej podróży przez Polskę, Europę, ale i znacznie dalej. Pierwszą część książki otwiera...

Jak brzmi dźwięk klaśnięcia jednej dłoni?

sie 2, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Jak brzmi dźwięk klaśnięcia jednej dłoni?
Richard Flanagan, Klaśnięcie jednej dłoni, przeł. Robert Sudół, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2016. Klaśnięcie jednej dłoni jest powieścią, którą można określić mianem intensywnie smutnej. Karty utworu Flanagana wydają się wręcz przesiąknięte żalem i rozpaczą. Tytuł książki nawiązuje do jednej z najbardziej znanych zagadek filozofii zen, której kontemplacja ma prowadzić adepta do oświecenia. Bohaterami utworu, osadzonego w realiach emigranckich, są uciekinierzy z ogarniętej II wojną światową Europy, którzy znaleźli schronienie na Tasmanii. Nowa ojczyzna przyjęła ich na swoje łono, nie była dla nich jednak dobrą macochą. Emigranci musieli się zmierzyć z ostracyzmem ze strony miejscowych, brakiem perspektyw dla siebie i swoich dzieci. Akcja...

Dziwni ludzie w dużych dawkach

lip 28, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Dziwni ludzie w dużych dawkach
Caitlin Moran, Dziewczyna, którą nigdy nie byłam, przeł. Joanna Golik-Skitał, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2016. Jest kilka powodów, dla których w pewnym momencie porzuciłam literaturę piękną na rzecz reportażu (do pewnych rozsądnych, oczywiście, granic). Jednym z nich jest fakt, że życie zazwyczaj jest w stanie wymyślić nieskończenie wiele historii, w przeciwieństwie do przeciętnego autora. Dziewczyna, którą nigdy nie byłam potwierdza słuszność tej tezy. Oczywiście, książkę czyta się szybko i jest to lektura w gruncie rzeczy przyjemna, jak słodki deser po obiedzie. I równie długo pozostaje w pamięci. Mamy tu więc uroczo dysfunkcjonalną rodzinę, typowy miks dziwadeł i wyrzutków, przypominający nam, że każdy jest kimś oraz że warto być...

Opowiem wam pewną historię

lip 26, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Opowiem wam pewną historię
Amos Oz, Opowieść o miłości i mroku, przeł. Leszek Kwiatkowski, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2016. Wydana po raz pierwszy w 2002 roku (w Polsce w 2003) autobiograficzna książka Amosa Oza Opowieść o miłości i mroku doczekała się wznowienia w związku z premierą identycznie zatytułowanego filmu Natalie Portman. Debiut reżyserski laureatki Oscara spotkał się z dużym zainteresowaniem odbiorców. Aktorka zdecydowała się na ekranizację tej akurat pozycji z dorobku słynnego prozaika, ponieważ sama urodziła się w Jerozolimie. Interesował ją również temat ludzi, którzy musieli (z wyboru lub pod przymusem) opuścić dotychczasowe miejsce zamieszkania i ułożyć sobie życie w nowym otoczeniu. Tematyka ta pojawiają się także w powieści Amosa Oza, jednego z...

96-procentowy roztwór frustracji

lip 22, 2016 Opublikowano w: Literatura polska, Recenzje   Czytaj dalej
96-procentowy roztwór frustracji
Jacek Dehnel, Krivoklat, czyli ein österreichisches Kunstidyll, Znak, Kraków 2016. O tym, że Jacek Dehnel jest sprawnym pisarzem, nie trzeba zapewniać – o jego talencie, świetnym słuchu i poczuciu humoru, a także wrażliwości można przekonać się, czytając Saturna, Balzakianę czy też wiersze. Niedawno wziął na warsztat postaci kobiece, czyli stworzył wraz z Piotrem Tarczyńskim fikcyjną autorkę kryminałów retro Marylę Szymiczkową i sam – apokryficzną Matkę Makrynę. Od dawna Dehnel sięga po różnego typu zabiegi prze-pisywania literatury, właściwie nie dziwi więc kolejny krok w tym samym kierunku: pastisz twórczości Thomasa Bernharda. Krivoklat, czyli ein österreichisches Kunstidyll to opowieść o człowieku pełnym frustracji, żalu i pogardy dla...
Strona 1 z 17012345...102030...Ostatnia »