Jakiego poetę otrzymujemy?

wrz 13, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Jakiego poetę otrzymujemy?
Listy Rainera Marii Rilkego do Klary Rilke-Westhoff, przekład i opracowanie Tomasz Ososiński, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2016. Tomasz Ososiński – poeta, tłumacz, badacz korespondencji nie tylko Rilkego, lecz także na przykład Jana Dantyszka – przygotował przekład na język polski i opracowanie listów Rainera Marii Rilkego do żony (uzupełniony także o kilka pism samej Klary). Ukazały się one w serii „Biblioteka Mnemosyne”, w której publikowano m.in. wiersze, eseje, wspomnienia czy zapiski z podróży, takich autorów jak Hannah Arendt, Czesław Miłosz, Julia Hartwig, Konstanty Jeleński i Jean Starobinski. Wydawnictwo oprócz korespondencji zawiera także wprowadzenie (wraz z przeglądem dotychczasowych wydań i informacją o materiałach źródłowych),...

James Bond i „Dziesięciu Murzynków”

wrz 3, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
James Bond i „Dziesięciu Murzynków”
Czingiz Abdułłajew, Podróż do Transylwanii, przeł. Iwona Tsanev, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2016. Sięgając po azerbejdżański kryminał, gdy dotąd czytywało się zwykle skandynawską, angielską i francuską literaturę tego gatunku, trudno mieć jakiekolwiek przedsądy. Jeżeli miałabym zgadywać, podejrzewałabym raczej wolno snującą się opowieść z historycznym tłem i wątkiem szpiegowskim, charakterystyczną dla Rosjan, może wplecioną w to powieść drogi albo mocną kreską odmalowane portrety psychologiczne postaci. Nie przypuszczałabym jednak, że w moje ręce trafi skrzyżowanie Agathy Christie i Iana Fleminga. Nazwisko Czingiza Abdułłajewa nie jest znane polskim czytelnikom, mimo że książki tego autora (ponad 190 powieści!) były tłumaczone na 26...

Przepis na szczęście

sie 27, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Przepis na szczęście
Laurent Gounelle, Dzień, w którym nauczyłem się żyć, przeł. Krystyna Szeżyńska-Maćkowiak, Świat Książki, Warszawa 2016. Jak śpiewała kiedyś Anna Maria Jopek: „Szczęcie to piórko na dłoni”. Czy można jednak nauczyć się żyć szczęśliwie? Czy istnieje jakiś przepis, recepta na udane, spełnione życie? Bohaterem powieści Laurenta Gounelle’a, Dzień, w którym nauczyłem się żyć, jest młody, trzydziestoparoletni mężczyzna o imieniu Jonathan. Po rozstaniu z partnerką, matką swojej córeczki, czuje się coraz bardziej przygnębiony i wypalony. Wciąż kocha Angelę, chciałby, żeby kobieta do niego wróciła. Ponieważ nie potrafi pogodzić się ze stratą, rzuca się w wir pracy. Wyszukiwanie coraz to nowych zajęć staje się jego sposobem na uporanie...

Tryptyk życia

sie 21, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Tryptyk życia
Laura Barnett, Wersje nas samych, przeł. Anna Krochmal, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2016. Cambridge. Rok 1958. Na wyboistej ścieżce krzyżują się losy dwóch osób: jadącej na rowerze dziewczyny i idącego z książką pod pachą chłopaka. W ten sposób zaczyna się ta historia, a raczej: historie. Tylko od tych dwojga zależy bowiem, jak potoczą się dalsze wydarzenia. Jedno słowo lub jeden gest mogą spowodować zupełnie inny obrót wypadków, a od wyboistej ścieżki, na której po raz pierwszy się spotkają, zależą kolejne wersje ich biografii. Pragnieniem Evy, studentki anglistyki, jest pisanie, wyrażanie myśli i emocji za pomocą pióra. Jim, student prawa o artystycznej duszy, chce malować, kilkoma pociągnięciami pędzla uchwycić całe piękno świata....

Kornwalijska opowieść

sie 15, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Kornwalijska opowieść
Winston Graham, Ross Poldark, przeł. Tomasz Wyżyński, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2016. Ross Poldark to jedyny syn i dziedzic majątku w Namparze. Podczas ucieczki przed sądem, gdzie grozi mu proces o udział w przemycie rumu, trafia w sam środek amerykańskiej wojny o niepodległość. Jako żołnierz Królestwa Wielkiej Brytanii spędza na kontynencie ponad dwa lata, a kiedy wreszcie kończy służbę, okazuje się, że nie bardzo ma do czego wracać. Ojciec nie żyje, dwór jest mocno zaniedbany i poza nim oraz leżącą odłogiem ziemią nie ma właściwie czego dziedziczyć, zaś dziewczyna, która miała na niego czekać, bierze ślub z jego kuzynem. Młody Poldark to jednak nie dawny młokos, lecz twardy i zahartowany w boju mężczyzna. Zaciska zęby i stara się...

Laurka dla teatru

sie 10, 2016 Opublikowano w: Literatura polska, Recenzje   Czytaj dalej
Laurka dla teatru
Krystyna Feldman, Światła, które nie gasną, Teatr Nowy im. Tadeusza Łomnickiego / Wydawnictwo Miejskie Posnania, Poznań 2016. Krystyna Feldman miała ambicje literackie. Niestety, jej talent pisarski nie był równie wyjątkowy jak ten aktorski. Na szczęście artystka miała również świadomość swoich ograniczeń, dzięki czemu dziś pamiętamy ją jako wybitną odtwórczynię wielu ról drugoplanowych oraz wspaniałego Nikifora. Gdyby jednak życie potoczyło się inaczej, prawdopodobnie omawianej powieści nie traktowalibyśmy w kategoriach miłej ciekawostki, lecz nieudanego romansu z wielkomiejskim życiem w tle. Może bardziej pasowałoby tu określenie – teatralnym życiem w tle. Wszystko przecież zaczyna się od próby generalnej, kiedy to jedna ze statystek obserwuje...

Obrazem opowiedziane

Obrazem opowiedziane
Maria Poprzęcka, Na oko, słowo/obraz terytoria, Gdańsk-Warszawa 2015. W społeczeństwach współczesnych podstawowym, by nie powiedzieć: faworyzowanym zmysłem bez wątpienia pozostaje zmysł wzroku. Żyjemy w świecie zdominowanym przez komunikację i kulturę wizualną. Zdaniem niektórych badaczy mamy wręcz do czynienia z dokonującym się obecnie zwrotem obrazowym czy też piktorialnym, na który muszą reagować również historycy sztuki. Odpowiedzią na tę dominującą w dyskursie humanistycznym tendencję jest książka Marii Poprzęckiej Na oko – zbiór esejów, których sprawcą, jak pisze sama autorka, jest tytułowe oko. W kolejnych esejach towarzyszymy Poprzęckiej w jej podróży przez Polskę, Europę, ale i znacznie dalej. Pierwszą część książki otwiera...

Jak brzmi dźwięk klaśnięcia jednej dłoni?

sie 2, 2016 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Jak brzmi dźwięk klaśnięcia jednej dłoni?
Richard Flanagan, Klaśnięcie jednej dłoni, przeł. Robert Sudół, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2016. Klaśnięcie jednej dłoni jest powieścią, którą można określić mianem intensywnie smutnej. Karty utworu Flanagana wydają się wręcz przesiąknięte żalem i rozpaczą. Tytuł książki nawiązuje do jednej z najbardziej znanych zagadek filozofii zen, której kontemplacja ma prowadzić adepta do oświecenia. Bohaterami utworu, osadzonego w realiach emigranckich, są uciekinierzy z ogarniętej II wojną światową Europy, którzy znaleźli schronienie na Tasmanii. Nowa ojczyzna przyjęła ich na swoje łono, nie była dla nich jednak dobrą macochą. Emigranci musieli się zmierzyć z ostracyzmem ze strony miejscowych, brakiem perspektyw dla siebie i swoich dzieci. Akcja...
Strona 2 z 17112345...102030...Ostatnia »