Samuraj i polonista

sie 12, 2010 Opublikowano w: Literatura polska, Recenzje   Czytaj dalej
Samuraj i polonista
Jarosław Klejnocki, Człowiek ostatniej szansy, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2010. Po pierwsze: to nie jest kryminał. Po drugie: to najlepsza z książek z Ireneuszem Nawrockim w głównej roli (poprzednie to „Przylądek pozerów” i „Południk 21”). Tym razem giną europejscy antykwariusze (w końcu autor jest wykładowcą akademickim i dyrektorem warszawskiego Muzeum Literatury – trudno więc spodziewać się, że coś innego niż literatura będzie clue zabawy). Wszyscy zostają „poszlachtowani jak świnie” samurajską kataną (fascynacja Wschodem Klejnockiego, jakby). Morderstwa wydają się związane ze zniknięciem starodruków z Biblioteki Jagiellońskiej (cóż, cały czas jesteśmy w domu). Nawrocki jako szef S-3 (Sekcji Spraw Specjalnych) prowadzi – wraz...

Zagłada i racjonalizm

sie 12, 2010 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Zagłada i racjonalizm
Ferdinando Camon, Rozmowa z Primo Levim, przeł. Eugeniusz Kabatc, Oświęcim 1997, Państwowe Muzeum Oświęcim-Brzezinka. Z serii „przeoczone, zapomniane”. Wywiad-rzeka autorstwa Ferdinanda Camona z jednym z najważniejszych pisarzy dających świadectwo przeżyć z obozów zagłady. Wydawnictwo Literackie w ciągu ostatnich trzech lat wydało głośne książki Leviego poświęcone tematowi obozów koncentracyjnych: „Czy to jest człowiek?”, „Pogrążeni i ocaleni” i „Rozejm”. Wywiad Camona jest świetną książeczką dla tych, którzy nie zapoznali się jeszcze z twórczością Leviego. Większość wątków poruszanych w rozmowie pojawia się gdzieś na kartach jego esejów. Rozważania te nie zostały tutaj specjalnie pogłębione....

Epos Czarnego Lądu

sie 12, 2010 Opublikowano w: Literatura obca, Recenzje   Czytaj dalej
Epos Czarnego Lądu
Chinua Achebe, Wszystko rozpada się, przeł. Jolanta Kozak, PIW, Warszawa 2009. „Okonkwo był szeroko znany w dziewięciu wioskach, a nawet dalej.” – jeśli tak rozpoczyna się powieść, wiadomo, że to coś niezwykłego. „Wszystko rozpada się” (tytuł z „Drugiego przyjścia” Yeatsa) jest wszystkim, co najlepsze w literaturze afrykańskiej i w literaturze w ogóle. Skojarzeń wywołuje mnóstwo. Od eposu (Okonkwo jako kulturowy bohater) przez Rabindranatha Tagore (motyw rozpadu kultury pod wpływem kolonializmu, niczym w „Domu i świecie”) po postkolonialne i antropologiczne interpretacje (tabu, fetysze, szamanizm, organizacja plemienna, wymiana, etc. – wszystko to tutaj znajdziemy, doskonale opisane, przejrzyste, ciekawsze...

Nic nowego o ewolucji

sie 12, 2010 Opublikowano w: Literatura naukowa, Recenzje   Czytaj dalej
Nic nowego o ewolucji
Ian Tattersall, Dzieje człowieka od jego początków do IV tysiąclecia p.n.e., przeł. Ewa Krystyna Suskiewicz, PIW, Warszawa 2010. Zauważyłem, że ostatnio moją ulubiona formuła (w myśleniu o książkach, ale chyba nie tylko) to „problem jest taki”. Więc problem jest taki, że przez 2/3 „Dzieje człowieka” są niezbyt ciekawe, a dopiero ostatnie dwa rozdziały mnie przekonują. Nie przekonuje za to teza Tattersalla, iż ewolucja człowieka nie jest procesem  liniowym, prowadzącym do doskonałości, a rezultatem dostrajania. Nie chodzi o to, że Tattersall nie ma racji (doskonałość chyba nie może funkcjonować zresztą jako kategoria biologiczna), tyle że tezę swoją prezentuje jako coś wybitnie odkrywczego (chyba, że odkrywcze ma być to, iż...

Zapiski edytora

sie 12, 2010 Opublikowano w: Literatura polska, Recenzje   Czytaj dalej
Zapiski edytora
Juliusz Wiktor Gomulicki, Podróże po Szpargalii. Mieszaniny literacko-obyczajowe, Biblioteka „Więzi”, Warszawa 2010. Juliusza Wiktora Gomulickiego znają wszyscy, którzy zajmują się Norwidem, a pewnie i miłośnicy Sofijówki o nim słyszeli. Wielki ten nasz XX-wieczny edytor (jeden z najważniejszych zresztą, obok Kleinera, Krzyżanowskiego etc.) przyjaźnił się m.in. z Julianem Tuwimem, a „Podróże po szpargalii” są niejako zdyskontowaniem tejże przyjaźni (por. Groch z kapustą, Pegaz dęba) i wspólnych zainteresowań „kuriozalnoliterackich”, że tak powiem. Cóż by tu rzec jeszcze? Pozycja obowiązkowa dla każdego: miłośnika książek, bibliofila, varsavianisty-amatora albo po prostu dla czytelnika, który kocha literackie smaczki,...

Nienawidzę was

sie 12, 2010 Opublikowano w: Literatura polska, Recenzje   Czytaj dalej
Nienawidzę was
Piotr Kalwas, Dom, Wydawnictwo JanKa, Pruszków 2010. są książki dobre, są złe, wiadomo. ta należy do tych drugich, a właściwie do „najgorszych książek świata”. na usta cisną się same bluzgi, ale emocje już przycichły. powiem tak: kalwi i remi przy Kalwasie to mają klasę. dlaczego? bo w ich utworach przynajmniej jest jakiś pomysł (co z tego, że zły? początek, koniec, wyraźny basik, może i mało, ale zawsze). w „Domu” pomysłu nie ma żadnego, jest za to rzadko spotykana grafomania. książka się rozłazi od początku do końca (najgorsze są fragmenty metaliterackie, najlepsze przypominają powiedzmy Schulza, ale Schulza bez formy albo w wieku 12 lat, choć pewnie i wtedy lepiej pisał). jaki jest problem (poza mizernym stylem i brakiem...
Strona 171 z 171« Pierwsza...102030...167168169170171